Philips Beach - Victoria
Opeengepakt, vochtig kontje/droog mondje en in het gezelschap van een Duitse schone en twee - volkomen onverstaanbare - Ieren raas ik richting Philips Beach (Philip Island). Vandaag ga ik surfen, of ’t is te zeggen: ik ga wat gaan klungelen op mijn board om dan achteraf te kunnen rondbazuinen dat ik een surfer ben! (Het schijnt dat surfertypes wel aanslaan in Australië)
 |
| Philips Beach |
 |
| Duitse dame met talent! |
Het kleine pittoreske strandje staat onder de echte surfers werkelijk gekend als een klein stukje paradijs. De immer krachtige Antarctische wind laat de golven gemakkelijk aanzwellen tot mini tsunamitjes van wel vijf meter hoog. Kortom: een echte uitdaging voor een surfgroentje als ik. Vol zelfvertrouwen snor ik dan ook naar het strand want ik ben immers in het gezelschap van een stel ware surfgoden. Connor, Ier 1 voor de vrienden, heeft er net zijn eerste surfles op zitten en acht verdere lessen niet meer nodig “because it’s way to easy”. Sean, de andere eilander met een stevig spraakgebrek, heeft waarschijnlijk nog nooit een surfboard gezien, laat staan erop gestaan! Ik ben dan ook enorm benieuwd naar hun kunsten.
 |
| Kleine Ier en een te grote golf... :-) |
Zwoegend met mijn plank, die eerlijk gezegd meer gelijkenissen vertoonde met een grote kerkdeur, sukkelde ik het wankele trapje richting het strand af en tuurde naar de diepblauwe zee. “Gelukkig”, dacht ik bij mezelf, “die golfjes zien er vandaag toch vrij aaibaar uit! Dit moet lukken!”
 |
| Johannes op een surfplank! (weliswaar achter deze golf...) |
Rennen, trekken, ploeteren, peddelen, rechtspringen, SURFEN! Jipla, ik sta recht!! Komaan Jana, neem dan toch een foto, snel, snel!!! *Plons* Jammer, de bewijzen zullen voor een andere keer zijn…
Morgen terug richting Melbourne en klaar voor de eerste grote trip...
ps: * Ik was een paar dagen "technisch werkloos" (:-)) omdat mijn potloodje zoek was. Volgende blog wordt terug iets uitgebreider!
* Gelukkige verjaardag papa!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten